18 33 72 140
Limanowa, ul. Matki Boskiej Bolesnej 13
- A +

JEDNA WYSTAWA, TRZY PREZENTACJE

Wystawy

Tym razem w Galerii Sztuki wernisaż międzynarodowego damsko-męskiego tercetu artystów. Rysunek, malarstwo i grafikę użytkową prezentuje Marta Uberman. Grafiki drzeworytów i linorytów Słowak Michal Tokár. Ekspozycję uzupełnia 41 rzeźb limanowianina Aleksandra Majerskiego. Wystawa czynna w lutym i marcu w godzinach otwarcia biblioteki.

JEDNA WYSTAWA, TRZY PREZENTACJE

dr Marta Uberman. Absolwentka Wydziału Wychowania Artystycznego UMCS w Lublinie. Doktorat z pedagogiki (2002). Nauczyciel akademicki, pedagog, matka dwóch córek. Uprawia rysunek, malarstwo i grafikę użytkową. Autorka artykułów naukowych z zakresu wychowania przez sztukę, arteterapii, teorii i dydaktyki wychowania przez plastykę. Ilustruje bajki dla dzieci.

- Jak to robię? Czytam tekst i rysuję. Szkicuję, robię kopie gdyż one dają możliwość rozpoczęcia pracy na nowo. Używam ołówka, piórka, tuszu, kredek, pasteli i akwareli. Poszukuję żywej kreski, tworzę plamy w możliwie pastelowej skali barwnej. Nie używam komputera. Praca nad ilustracją dla dzieci sprawia, ze ulegam licznym pozytywnym impulsom wewnętrznym. Najtrudniejsza jest chwila, gdy trzeba zdecydować, które fragmenty narracji należy zilustrować. Tworząc ilustracje pamiętam, że powinna być ona opisem wizualnym treści literackiej. Najczęściej wybieram konwencję wizualno - literacką pobudzającą dziecko do fantazjowania, zachęcającą do poszukiwań, kształcącą wyobraźnię, będącą jednocześnie konkurencją dla codzienności. Ilustracja książkowa przysposabia dziecko do pełnego uczestnictwa w kulturze obrazu.

Aleksander Majerski. Urodzony w 1952 roku w Żywcu. Magister mechaniki. Grafik i - przede wszystkim - rzeźbiarz. W 1977 r. ożenił się z limanowianką, osiadł na stałe w Limanowej i tu podjął pracę jako nauczyciel. Zaczynał od małych form przez lata doskonaląc warsztat. Od 1992 r. ma swoją pracownię w Muzeum Regionalnym Ziemi Limanowskiej. Autor szopki prezentowanej co roku w Parku Miejskim. Wystawiał prace w całej Polsce, większości krajów europejskich, Kanadzie i USA. Za istotne dla siebie wydarzenie artystyczne uznaje wykonanie płaskorzeźby św. Cyryla i Metodego, która trafiła do wiedeńskiego kościoła pod tym wezwaniem oraz rzeźbioną oprawę albumu fotografii Józefa Staniszewskiego poświęconego limanowskiej Piecie, stworzoną dla Biblioteki Watykańskiej. Specjalizuje się w większych formach o tematyce sakralno-chrześcijańskiej, rzeźbionych w drewnie lipowym. Dlaczego akurat takiej?

- Wyrosłem na pograniczu różnych kultur i wyznań. Stary i Nowy Testament są dla mnie kopalnią symboli i źródłem inspiracji. Jest tam wszystko to, z czego wyrosła nasza kultura, tradycja, system wartości. Dlatego w mojej twórczości tak często pojawiają się elementy sakralne: poetyckie znaki scen pasyjnych, wyłaniające się z głębi drewna sceny Bożego Narodzenia, postacie aniołów. Tych, którzy przychodzą na spotkania z moimi rzeźbami staram się skłonić do refleksji nad prawdziwym znaczeniem znanych wszystkim symboli. Chciałbym, aby służyło to ukazaniu źródeł wartości i pojęć obecnych naszym życiu, a także budowaniu poczucia wspólnoty kulturowej. Wierzę, że sztuka pozwala otwierać granice, podkreślając równocześnie - przez swój indywidualny charakter - znaczenie tożsamości zakorzenionej w historii i tradycji. Będąc sam na sam z kawałkiem drewna lipowego, staram się w nie wsłuchać i zrozumieć nieme wskazania zawarte w śladach, które objawiają się w biegu pnia, rysunku słojów i sęków. Można tam znaleźć zapisy pamięciowe, a nawet sceny symboliczne, które odpowiednio wykorzystane tworzą potem integralną całość z gotowym dziełem. Bowiem dogłębna interpretacja materiału może znacznie wzbogacić powstającą rzeźbę. Ja tylko wykorzystuję "fantazję drewna" i realizuję własne pomysły. Drewno jest materiałem, które ma w sobie wielką siłę inspirującą wyobraźnię twórczą.

prof. Michal Tokár. Wykłada na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Preszowskiego. Prócz pracy naukowo-dydaktycznej aktywnie zajmuje się plastyką, tworząc grafiki warsztatowe i użytkowe oraz rzeźby w drewnie (w tym również oryginalną biżuterię). Efekty swych twórczych zainteresowań prezentował na licznych wystawach zbiorowych i indywidualnych na Słowacji i w Europie. Naukowo zajmuje się problematyką ilustracji książkowej oraz zagadnieniami fabuły w ilustracji. Aktywny akademicko - autor pięciu monografii, podręczników i skryptów, ponad 100 opublikowanych prac naukowych specjalistycznych czasopismach słowackich i zagranicznych. Pisze recenzje prac naukowych i artystycznych. Mieszka w Preszowie. Ptaki i Pejzaże to najważniejsze tematy drzeworytnicze profesora. Co je łączy i jak prawidłowo je odczytywać?

- Nie warto narzucać sztywnej interpretacji. Na pewno jednak można na nie patrzeć z co najmniej dwóch różnych perspektyw. Widzimy otaczającą nas rzeczywistość. Małe, znajdujące się na wyciągnięcie ręki fragmenty świata; na tyle małe, że łatwo jest je przeoczyć: gniazda i ptaki w gniazdach, ptaki na gałęziach drzew i ptaki w locie - analityczny sposób widzenia i pokazywania rzeczywistości. Drugie ujęcie świata jest syntetyczne. Chaty w małych wioskach, domki w miasteczkach i wielkie gmachy w dużych miastach są wyraźnie widoczne. Ale na ulicach brakuje człowieka. Są tylko ptaki. bez ptaka splot gałązek i traw, glina i inne materiały nie są gniazdem. A czy dom bez człowieka może być domem? Tak więc mamy dwa domy: dom ptaka i dom człowieka. ale ptaki budują gniazda, by się w nich rodzić - ludzie budują domy, by w nich umierać.